از خوبیهای وبلاگ نویسی این است که میتوانی فکرها و جملههایی که بهطور ناگهانی در ذهنات نقش میبندند و در حالت معمولی از کنار آنها میگذری را در جایی ثبت کنی؛ باگذشت زمان وقتی سالها بعد و یا حتا چند ماه و چند هفته بعد آنها را میخوانی کمی از حسی که در زمان نوشتن متن داشتهای برایات زنده میشود؛ میتوانی با خواندن وقایعنگاریها سیر اندیشهات را مرور کنی؛ اما کسی که در ابتدا چنین هدف و منظوری دارد چرا از ابزار یادداشت شخصی و یا یک بلاگ خصوصی استفاده نمیکند؟ خوانده شدن توسط دیگری لذتبخش است، اینکه بتوانی دوستان نادیدهای برای خود گردآوری و افکار ات را در معرض نگاه آنها قرار دهی؛ از دیگر سو دانستن اینکه خوانده میشوی در پیرایش و آراستن آنچه میخواهی به قلم آوری نقش زیادی دارد، تویِ سالها و ماهها بعد هم شاید دیگریای بهشمار آیی نسبت به امروز روز ات.